O Barcelona gústase

EFE/ BARCELONA pasaron tres meses desde que a tempada 2011-12 botase o telón, Pep Guardiola marchouse a vivir a Nova York e o Barcelona empezou un novo ciclo da man de Perico Vilanova. Con todo, con Leo Messi, a vida segue igual en Can Barça.

O conxunto azulgrana liquidou o debut liguero ante a Real Sociedade (5-1) nun cuarto de hora, o tempo que necesitou o astro arxentino para activarse e recordar ao mundo que aínda segue sendo o rei, polo menos neste inicio do novo curso.

Sen Iniesta nin Piquei -de entrada no banquiño- pero cun Messi estelar e moi ben arroupado hoxe por dous secundarios -Tello e Pedro-, o novo Barça de Perico fulminó á Real de Montanier, tan bienintencionada na creación de xogo como na destrución do fútbol do seu oponente.

E iso que o partido arrincou estrañou, como sucede con frecuencia cos encontros oficiais que aínda dispútanse en período estival. Puyol inaugurou o marcador dun testarazo á saída dun córner na primeira xogada de perigo e, cinco minutos, despois Illarramendi habilitaría a Chory Castro para que o uruguayo fusilase a Valdés coa zurda.

A alegría do conxunto donostiarra non chegaría, no entanto, aos quince minutos do choque, porque apareceu Messi para aproveitar dous rexeites da zaga visitante e colocar, con senllos latigazos, un concluínte 3-1.

Nunha noite aciaga para Mikel e Ansotegi, un buraco polo que os puntas azulgranas coábanse unha e outra vez, chegaría o cuarto tanto local: un remate cruzado de Pedro que recolleu, sen deixar caer o balón, un centro de Tello pola banda esquerda.

Antes, Elustondo intentara sorprender a Valdés cun tiro envenenado desde o centro do campo que obrigou ao meta catalán a enviar o balón a córner.

A Real empezou igual de animosa en ataque trala reanudación e tan cándida en defensa como na primeira parte. Castro culminou unha rápida transición cun tiro raso que saíu rozando o poste e, na réplica, Messi acabou case de idéntica forma unha dobre parede con Pedro no área donostiarra.

Aí pareceu claudicar definitivamente a Real, que se arroupou aínda máis atrás para non encaixar máis goles e deixou pasar os minutos pensando xa no seu debut en Anoeta ante o Celta a próxima xornada.

O Barça, no entanto, seguiu ao seu: desgastar ata aburrir ao adversario desde a eterna posesión do balón. Si non fose porque no área técnica estaba Vilanova no canto de Pep e no once aparecía Jordi Alba, o seu partido ben podería atribuírse a calquera dos da tempada pasada.

Un disparo de Xavi desde a frontal e outro máis escorado de Iniesta que Bravo atajó sen problemas amenizaron a espera ata chegar o momento álgido da noite: o regreso de David Vila, tras oito meses apartado dos terreo de xogo por culpa dunha rotura de morna.

O 'Guaje' saíu por Pedro para xogar o último cuarto de hora e o Camp Nou veuse abaixo, pero non máis que cando, a falta de sete para o final, o propio Vila fixo o quinto danoite , tras culminar unha parede con Iniesta.

O punta asturiano dedicoulle o gol á súa muller e as súas fillas, cuxos rostros levaba estampados nunha camiseta, e foise directo ao banquiño azulgrana para abrazarse a Emili Ricart, o fisioterapeuta que foi a súa sombra durante a recuperación.