Rato arremete contra a "inyección brutal" de fondos públicos para rescatar Bankia

XULLO PÉREZ - VIGO Como presidente que é aínda de Caixa Madrid, a maior entidade da que saíu o conglomerado Banco Financeiro e de Aforros (BFA), Rodrigo Rato encargou esta mesma semana un informe técnico sobre o plan de recapitalización que a nova cúpula do cuarto grupo financeiro do país presentou no camiño previo ao seu nacionalización e saneamiento a fondo. A outra visión dos polémicos 23.500 millóns de euros, entre a conversión das preferentes do primeiro préstamo do FROB e a nova achega do Estado para limpar o lastre do ladrillo e outros buracos. "Unha inyección brutal de fondos", sinala, expresamente, a análise, co que o tamén exvicepresidente do Goberno exculpa ao seu equipo do pinchazo e critica abiertamente o uso de diñeiro público para o rescate.
"O obxectivo do informe non é criticar senón describir e explicar o ocorrido e que cada un saque as súas conclusións", comentaba directamente Rato a varios medios nacionais durante a xornada tras saltar á luz as rotundas dúas páxinas e media que resumen a súa visión do ocorrido. Un documento que el distribuíu entre os conselleiros da aínda entidade de aforros, que controla, de momento, o 52% da matriz e, polo tanto, a metade da súa 49% en Bankia. "Como presidente de Caixa Madrid –insiste, neste caso ao diario Expansión–, teño a obrigación de dar explicacións aos conselleiros sobre o que pasou".
E que pasou, segundo Rato? "Trátase de provisiones contables e non de perdas reais xa producidas con saída de caixa algunha", destaca insistentemente. Provisiones "por perdas futuras" ante a posible desinversión en participadas ou inmuebles "cando se teñan que vender" –"e véndanse", subliña– para adiantar posibles desequilibrios do valor no futuro. Unha pesada mochila, a do ladrillo, que o anterior máximo responsable de BFA achaca "ao pasado". "A data de hoxe e dada a situación existentes poden considerarse excesivas, pero que debemos situar no tempo", matiza. A análise coloca "calquera exceso inversor inmobiliario" antes do estallido das subprime en 2007. "Lógicamente –recorda– o Consello de Administración de Bankia, constituído en xuño de 2011, é moi posterior a esa data".
Por esas mesmas causas, Rato nega que as perdas declaradas trala revisión dos números –de 3.000 millóns en Bankia e de 3.200 na matriz– sexan reais. "É unha perda contable por posibles perdas futuras", sostén, co ollo posto especialmente nos refuerzos para os créditos fiscais –é "sorprendente" ante un prazo legal para compensalo de 18 anos– e a carteira de participadas. "Ata agora –di–, non sendo un activo dispoñible para a venda, non tiña que estar contabilizado necesariamente a valor de mercado".
As puntualizaciones inclúen tanto os números do plan, que Rato eleva a 22.000 millóns fronte aos 19.000 anunciados –por "determinados axustes técnico-fiscais–, como a sesión do Consello de BFA que teóricamente aprobara a petición de axuda, o venres da pasada semana, e que, segundo reflexa o documento, foi só "obxecto de información". "Non se someteu a votación", asegura.
"Graves prexuízos"
Durante a cita, "diversos conselleiros" manifestaron "a súa preocupación e as consecuencias negativas" para accionistas e "o resto do sector financeiro". No primeiro caso, porque a ampliación de capital obrigada para que o Estado entregue os seus fondos causará "un grave prexuízo" aos propietarios actuais de títulos de Bankia, "pois o efecto dilutivo vai provocar unha enorme caída na cotización da acción". Para o conxunto do sistema, porque a nacionalización provocará que o grupo conte con "a cobertura máis alta" entre todas as entidades para a morosidad, "debe selo do mundo". A análise prevé "consecuencias moi negativas" para o resto do sector "que van ter unhas porcentaxes de cobertura moi inferiores".
"O plan de recapitalización vai deixar ao grupo nunha magnífica situación financeira, pois é unha inyección brutal de fondos para que a sociedade incremente as súas provisiones de forma notable –resume–, pero desgraciadamente faise a costa de fondos públicos". O 2% do PIB, estima.
Denuncias
Ante a situación, varios membros do anterior consello de administración de BFA "están estudando" emprender accións xudiciais. A noticia non saíu deles, senón do portavoz económico do PSOE no Congreso e exministro de Traballo. Valeriano Gómez fai fincapé en que os problemas de Bankia comezan a partir de 1996, cando Miguel Blesa entra na presidencia da entidade en sustitución de Jaime Terceiro. Desde entón, segundo asegura Gómez, pérdese calidade na xestión e a caixa vincúlase "excesivamente" ao ladrillo, "tal e como mostran os balances da entidade".

Rubalcaba: "O Banco de España non estivo acertado"
Pese a que o nomeamento vén da etapa socialista, o secretario xeral do PSOE xa non disimula que o labor do supervisor financeiro non é precisamente a que lle gustou. O Banco de España, segundo Alfredo Pérez Rubalcaba, "non estivo acertado" na crise de Bankia. "É evidente –asegura– que algunhas cousas "se lle han ir das mans".
O líder da oposición quixo deixar claro onte na súa participación no Círculo de Economía que no "problema" de Bankia "hai moita xente implicada", polo que insiste na necesidade dunha comisión de investigación parlamentaria. "Os cidadáns esixen unha explicación e sería bo para todos que esa explicación désese no Parlamento", sostén. Ademais, o máximo responsable dos socialistas reclama que o Banco de España aclare dunha vez as necesidades reais
no grupo BFA.