¿Por qué la rodilla y las manos sin heridas de Isak Andic son decisivas en la investigación? Tres claves del caso

A defensa de Jonathan Andic, investigado pola morte do seu pai, Isak Andic, mantén que a caída mortal que sufriu o dono de Mango en Montserrat, a finais de 2024, foi accidental. A acusación, pola contra, sostén que se trata dun crime e que foi Jonathan quen empuxou ao magnate por un precipicio de case cen metros. Este martes arrincan novas declaracións de testemuñas ante a xuíza de Martorell que instrúe unha causa mediática que está preto de concluír. Durante estes últimos meses, defensa e acusación buscaron indicios que apoien a súa estratexia. Dous partes do corpo de Isak serán importantes no xuízo: o xeonllo e as súas mans.

A estratexia que expoñen os avogados Cristóbal Martell e Sebastián de Juan, que representan a Jonathan Andic, defende a inocencia do fillo de Mango. O herdeiro sempre declarou que, esa mañá do 14 de decembro de 2024, el camiñaba por diante do seu pai cando acababan de comezar a ruta do 'camí de lles Feixades', un itinerario que pasa polas covas de Salnitre e asuca unha parede do macizo de Montserrat cara ao mosteiro, e que entón o seu pai tropezou e caeuse polo precipicio.

Jonathan declarou que non viu como Isak tropezábase. Afirma que escoitou un ruído, un berro, deuse a volta e viu un vulto que rodaba cara ao baleiro. Baseados nesa declaración, os seus avogados buscaron indicios que lle sexan favorables: contan cun vídeo gravado por unha cámara de seguridade da Mutua Universal de Barcelona no que se ve a Isak tropezar no vestíbulo meses antes da súa morte e tamén pediron á Clínica Teknon que entregue os informes médicos do fundador de Mango, que se visitaba cun traumatólogo pola artrose nun xeonllo e que se someteu nese centro a unha terapia regenerativa pola mesma doenza.

O vídeo, a opinión do traumatólogo e o tratamento serven ao mesmo propósito: presentar nos xulgado elementos que reforcen que o xeonllo de Isak puido fallar nesa excursión e, en consecuencia, ser a causante da caída mortal.

A fiscalía e os Mossos d’Esquadra, que seguiron investigando despois de a detención de Jonathan, ampliaron a reconstrución dos feitos a partir da policía científica e dos axentes da Unidade de Intervención de Montaña (UIM), a petición da xuíza de Martorell. Existen varios indicios que non cadran coa declaración de Jonathan.

O primeiro é que non resulta probable que se Jonathan atopábase onde afirma estar –uns pasos por diante– non vise con nitidez a caída do pai. O segundo é que se puido comprobar que Isak non fixera uso do seu teléfono móbil antes de precipitarse, un detalle ao que Jonathan apuntara para aclarar por que, xa ao comezo da excursión, pai e fillo xa andaban tan distanciados o un do outro.

O terceiro provén do lugar da caída. Un auto da xuíza subliña que a ruta que fixeron Isak e Jonathan non presenta ningunha dificultade e que só existe unha "exposición a caída" no punto concreto "onde se producen os feitos". O lugar onde caeu Isak –ou onde foi empuxado por Jonathan– é un paso estreito no que ao carón queda a parede do macizo, e ao outro, unha pequena pendente de catro metros de ancho e un pouco esvaradía que conduce a unha apertura entre a maleza desde a que se accede ao precipicio. Chegar ata alí despois de escorregar é posible, pero tamén difícil.

O cuarto, e máis relevante para rebater a estratexia do tropezo da defensa, baséase na autopsia que se practicou ao corpo de Isak Andic. Este informe conclúe que as súas mans non presentan ningunha ferida nin signo que indique que tratou de aferrarse ao solo, ás pedras ou á maleza. Para os investigadores dos Mossos e fiscalía é moi rechamante que, se Isak tropezouse e escorregou polo terraplén ata alcanzar a apertura que conduce ao baleiro, non usase en ningún momento as mans para suxeitarse e frear.

Subscríbeche para seguir lendo