O xuíz Peiteado deixa a Begoña Gómez a un paso do banco por catro delitos de corrupción

O xuíz Juan Carlos Peiteado ditou unha resolución, con data do sábado pasado, que deixa a un paso do banco á esposa do presidente do Goberno. O maxistrado decidiu non prorrogar a instrución da causa e imputar formalmente a Begoña Gómez un total de catro delitos: tráfico de influencias, corrupción nos negocios, malversación de fondos públicos e apropiación indebida.

Elimina así o delito de intrusismo profesional que inicialmente lle atribuía en relación coa xestión do software creado para a súa cátedra de Transformación Social Competitiva na Universidade Complutense de Madrid, centrando de forma definitiva a súa investigación de cara ao seu envío a un tribunal do xurado.

Con esta decisión, contra a que cabe recurso de apelación directo ante a Audiencia Provincial de Madrid, o maxistrado dá inicialmente concluída a súa investigación --que nuns días obrigaba a aprobar unha nova prórroga-- xa que considera que aínda que aínda quedan algúns formalismos por cumprir xa ten indicios suficientes para sentar á esposa de Pedro Sánchez ante un xuíz. Neste sentido, este último auto supón rexeitar todas as alegacións na súa descargo e tamén as do resto de imputados -- a asistente en Moncloa Cristina Álvarez e o empresario Juan Carlos Barrabés-- que foron argumentadas pola propia Fiscalía e polas defensas na vista do pasado 1 de abril.

O coñecemento deste auto do maxistrado que está ao bordo da xubilación produciuse cando Gómez está en Pequín xunto ao presidente do Goberno nunha visita oficial a Chinesa. En termos procesuais, o xuíz dá un prazo de cinco días ás partes para que se pronuncien sobre a apertura de xuízo oral -por un xurado popular- e presenten os seus escritos de conclusións.

Condutas "absolutistas"

Así, Peiteado atopa indicios suficientes para procesar a Gómez por tráfico de influencias para conseguir unha cátedra na Universidade Complutense nun auto no que afirma que non atopa un suposto similar en democracia.

Considera, entre outros argumentos, que "as condutas que proveñen de palacios presidenciais, como este suposto, parecen máis propias de réximes absolutistas, por sorte, xa esquecidos no tempo no noso Estado, o que obriga a tratar de analizar (quizais houbese que remontarse ao reinado de Fernando VII) este tipo desde a perspectiva dunha interpretación teleológica e hermenéutica dos citados artigos 428 e 429 do Código Penal". Ve este delito en Begoña Gómez "sempre que particular que inflúe sobre autoridade ou funcionario prevaliéndose de relación persoal co presidente do Goberno".

Chegada de Sánchez a Moncloa

Deste xeito facilitouse a Begoña Gómez "acceder, grazas a esa posición, a interlocucións institucionalmente excepcionais e a que a soa condición de 'esposa de' servise para influír, e todo iso co engadido de realizar reunións na Moncloa".

Sinala que, "indiciariamente", "desde a chegada" de Sánchez ao liderado do PSOE "e, sobre todo, á Presidencia do Goberno, tomáronse determinadas decisións públicas favorables á cátedra" que codirigió Gómez na Universidade Complutense de Madrid (UCM) e que "puideron obterse mediante un aproveitamento singular da súa posición relacional".

En canto á corrupción nos negocios, o xuíz indica na súa resolución que Gómez foi a "impulsora" da captación de fondos privados "e, indiciariamente, non para a cátedra universitaria pública (o cal era só en aparencia), senón para integralo no seu patrimonio persoal". "E iso ofrecendo como contraprestación a vantaxe competitiva das referidas empresas, nun trato privilexiado ou de proximidade coa administración pública aproveitando ser o seu esposo o presidente do Goberno de España, sendo todas esas empresas, grandes empresas españolas, partícipes en numerosos procedementos de licitación pública", apostila no seu auto.

Peiteado sostén igualmente que Gómez "actuou de facto como xestora principal do proxecto da cátedra e do software, con capacidade de dirección e interlocución sobre recursos universitarios, achegas empresariais e desenvolvemento tecnolóxico, ep udo exceder ese ámbito desviando o activo cara aos seus intereses propios (marcas, dominio e mercantil) en prexuízo" da propia universidade.

Malversación e apropiación

Sobre o delito de malversación de fondos públicos, o xuíz asegura que hai "indicios" que "si permiten soster provisionalmente" que Gómez "solicitou, aceptou e aproveitou de forma estable a dedicación dunha empregada retribuida por Presidencia a tarefas alleas ao labor institucional do posto", en alusión a Cristina Álvarez, a súa asesora no Palacio da Moncloa, á que tamén procesa, do mesmo xeito que ao empresario Juan Carlos Barrabés, os tres investigados na causa.

As tarefas foron --indica-- "interlocución con universidades, patrocinadores e partners; seguimento da cátedra; xestións sobre o 'software'; asistencia a reunións técnicas; e desenvolvemento do proxecto tecnolóxico que despois aparece vinculado con marcas, dominio e mercantil de titularidade exclusiva da propia investigada". Para Peiteado, "a desviación a usos privados aparece, presuntamente, pola utilización de forza de traballo e cobertura institucional sufragadas polo Estado para finalidades privadas e profesional e mercantilmente propias da investigada", e "non pode subsumirse en meros favores illados ou episodios episódicos".

Finalmente, en canto á apropiación indebida, o instrutor expón que Gómez recibiu o software vinculado á cátedra "no marco da súa posición de codirección de feito do proxecto universitario e como destinataria funcional do mesmo en representación da UCM, sen que posteriormente puxéseo a disposición da universidade nin o sometese á canle institucional correspondente". Engade, por tanto, que existen "indicios bastantes de actos de disposición material, funcional e nominativa sobre o activo tecnolóxico, o seu soporte dixital e os seus elementos identificativos incompatibles co seu destino institucional e reveladores da súa incorporación a unha esfera de control allea" ao centro académico.

Subscríbeche para seguir lendo