Alemaña, en albas ante unha vitoria ultra en Sajonia-Anhalt que pode pór contra as cordas a Merz

Más da metade dos alemáns ven a Alternativa para Alemaña (AfD) como un partido "extremista" e temen que chegue a gobernar, ata se é un land de pouco peso como Sajonia-Anhalt. A un 41% preocúpalle "enormemente" esa posibilidade, ao que se suma outro 12% que subscribe o temor, segundo unha enquisa de Ipsos.

Os temores en abstracto exprésanse nas serenatas a bucinazos de grupos de esquerda ou asociacións de veciños que sacoden os mitins do líder da AfD no land, Ulrich Siegmund. Tamén nas alertas do mundo empresarial ou do presidente do Deutsche Bank, Christian Sewing: "O illamento, o nacionalismo e a incitación á desconfianza non resolverá nin un dos nosos problemas. Debilitan a nosa competitividade, escorrentan a investidores e traballadores cualificados. Pon en perigo o noso crecemento", afirmou Sewing desde o diario Handelsblatt. Alemaña xógase a recuperación que non acaba de plasmarse, tras dous anos de recesión, era a mensaxe dese medio económico de referencia no país.

Son alertas aparentemente antipódicas, as mobilizacións esquerdistas ou as alertas da gran banca, pero que remiten a temores fundamentados e compartidos. Esténdense ao mundo da cultura, cun Manifesto referendado por miles de firmas en apoio da Escola Bauhaus de Dessau, en Sajonia-Anhalt. Temen recortes e unha tergiversación da historia sobre este movemento vangardista proscrito por Adolf Hitler, no caso de que goberne a AfD. Sucédense tamén as advertencias de colectivos de docentes, se as clases de historia pasan ao dominio dese partido. En Alemaña, as competencias en educación recaen nos poderes rexionais.

A batalla pola democracia

O final de campaña ata as rexionais deste domingo estivo enmarcado non só en mitines eufóricos coa cúpula da AfD e a súa estrela emerxente, Siegmund. Tamén por grandes concentracións ou "festas da democracia", como as que tiveron lugar este sábado, xa que en Alemaña non hai xornada de reflexión, convocadas pola esquerda, sindicatos e igrexas en apoio do colectivo que máis razóns ten para temer á AfD, os estranxeiros. Sexan refuxiados, inmigrantes recentemente chegados ou de segunda e ata terceira xeración. Para eles, non se trata de cálculos económicos abstractos, senón do seu día a día. "Dos insultos ou agresións de neonazis pasaremos ao acoso institucionalizado sobre os máis vulnerables", explica ao XORNAL Medina Yilmaz, berlinesa de orixe kurda e voluntaria en apoio a refuxiados, ademais de membro da plataforma "Nós somos o Leste", que planta cara desde Turingia á AfD.

O ascenso ao poder da ultradereita depende do seu propio resultado e de que entren no Parlamento rexional os socialdemócratas e os verdes. Un 43% para a AfD con eses partidos por baixo do 5%, o que significa sen escanos, daría a Siegmund a maioría suficiente para catapultarse á xefatura do goberno polos seus propios medios.

O chanceler Friedrich Merz lanzou as súas propias advertencias sobre as consecuencias principalmente económicas que se derivarían dun ascenso da AfD. As súas aparicións no land foron fugaces e en formato reducido. Fíxoo ante cargos rexionais ou co seu candidato, Sven Schulze, o actual primeiro ministro rexional. Schulze ascendeu ao posto sen pasar polas urnas. Hai uns meses tomou a substitución ao seu correlixionario, Reiner Haseloff, quen tirou a toalla intempestivamente. Agora corresponde a este neófito defender o seu posto, en nome da democracia. Está uns 20 puntos por baixo da AfD. De non obter a maioría a ultradereita, tratará de manter o cordón sanitario negociando alianzas co resto dos partidos, incluída A Esquerda, en terceira posición segundo as sondaxes.

Merz, ante o reto da Esquerda

"Merz non é (Angela) Merkel. A ela apupábana sen piedade cada vez que pisaba o leste, pero resistía o ballón. Era a chanceler teflon e gañouse simpatías ou polo menos o respecto ata da esquerda”, comenta Alexander. Non é un jovenzuelo chifre en man, senón un veterano de 85 anos. Está entre o grupo de abucheantes ao chanceler en Quedlinburg, unha pequena localidade de Sajonia-Anhalt.

Merz retirouse en canto soou o primeiro chifre. Ese mesmo día, noutro punto do land’, o ultra Siegmund converte as mobilizacións hostís en triunfos. É a AfD contra todos, o que instrumentaliza para colgarse a medalla do victimismo heroico.

A retirada de Merz ten a súa lóxica. Máis aló de que el non sexa un político teflón, como se alcumou a Merkel porque todo escorregáballe, o chanceler debe ser prudente. No caso de que corresponda a Schulze negociar alianzas, deberá sortear outro obstáculo: a Unión Cristianodemócrata (CDU) non está suxeita a resolucións internas que rexeitan toda cooperación coa ultradereita. Tamén repudia colaborar coa Esquerda. Hai aí, con todo, certa marxe de flexibilidade. Pode consentir apoios puntuais en forma de tolerancia a gobernos en minoría. Esta foi a fórmula "salvadora" en Turingia. A CDU goberna aí co consentimento da prorrusa e esquerdista Alianza Sahra Wagenknecht (BSW). As sondaxes apuntan a que este partido non entrará na cámara de Sajonia-Anhalt. Un alivio para o resto, xa que é a única formación disposta a negociar o que sexa, inclusive coa AfD.

Subscríbeche para seguir lendo