A xustiza anula a ocupación de leiras para a área deportiva anexa ao Lalín Area

O desenvolvemento da área deportiva situada na parte baixa do Lalín Area partiu coa oposición dos propietarios das leiras e o Concello acabou expropiando os bens. Fai máis de tres anos os titulares que formularon alegacións representan o 78 % da superficie do ámbito do Plan Especial de Infraestruturas e Dotacións de ampliación da área deportiva do Lalín Area, en concreto 36.623 metros cadrados. O PEID, aprobado en pleno o 25 de outubro de 2024, tamén foi obxecto de recurso contencioso administrativo por varios propietarios e a súa tramitación segue o seu curso ante o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.

Antes de desenvolver esta figura urbanística o Concello optara pola ocupación directa dunhas leiras que lindan coa Avenida Xosé Cuíña, próximas á rotonda de acceso ao Regueiriño. Pois ben, a sala segunda do Contencioso Administrativo do Tribunal de Instancia de Pontevedra acaba de ditar unha sentenza que, aínda que é recurrible, podería demorar ou complicar o desenvolvemento do futuro equipamento deportivo. O fallo estima integramente o recurso presentado por varios propietarios dos terreos contra a resolución da Xunta de Goberno Local do 27 de setembro de 2024, onde se aprobou de xeito definitivo o Proxecto de Ocupación Directa de Terreos Destinados a Dotacións públicas para ampliación do SG-EQ-4 (Lalín Area) e o viario do plan parcial do coñecido como SUE-3 (antiga circunvalación) do Plan Xeral de Ordenación Municipal.

O tribunal anula a resolución municipal obxecto de impugnación e condena á administración municipal a que restitúa a propiedade in natura «dos inmobles ocupados ilegalmente aos seus lexítimos propietarios». É dicir, a xuíza insta ao Concelo a devolver materialmente as leiras aos seus donos, sen a posibilidade de realizar unha compensación económica aos afectados ou propor un aproveitamento urbanístico.

Para os demandantes, esta sentenza, aínda que é recurrible, «condiciona a viabilidade» do PEID promovido polo concello, situado en terreo rústico, non previsto no Plan Xeral, e aprobado por resolución no pleno celebrado o 25 de outubro de 2024. Así mesmo, advírtese de que os terreos ocupados son necesarios para lograse a conexión viaria exterior do ámbito ocupado polo PEID ou que o propio plan especial de infraestruturas carece de integración «se non se ten conexión varia exterior co solo urbano».

O conflito parte do acordo da Xunta de Goberno Local do 27 de setembro de 2024, que aprobou definitivamente un proxecto de ocupación directa de terreos destinados a dotacións públicas. Os propietarios sostiñan que o Concello pretendía facerse coas parcelas sen seguir correctamente o sistema urbanístico previsto e compensándoos mediante dereitos de aproveitamento urbanístico que, na práctica, non podían materializar porque o sector levaba anos sen desenvolverse. A sentenza considera, por tanto, que o Plan Parcial por si só non habilita a ocupación directa. O Concello utilizou este mecanismo para obter anticipadamente os terreos a pesar de que aínda non cumprira as obrigacións derivadas do sistema de cooperación. A resolución chega a apreciar que cobra sentido a acusación de desviación de poder, ao empregarse unha figura legal —a ocupación directa— para unha finalidade distinta da que lle corresponde e para sortear as esixencias dos artigos 116 e 131 da Lei do Solo de Galicia.

O fallo tamén impón as costas ao Concello e permite presentar recurso de apelación nun prazo de 15 días, que sería resolto polo Tribunal Superior de Xustiza de Galicia. A sentenza, con todo, non detalla no fallo como debe executarse fisicamente esa restitución se xa se realizaron obras, modificacións do terreo ou outras actuacións. Esa cuestión podería exporse na fase de execución de sentenza.

O Concello defendía que os dereitos ocupados integraríanse na área de Repartición AR-41, configurada como un único polígono para os aproveitamentos dos propietarios afectados. No entanto, o tribunal considera que esa compensación aínda non está concretada pois, razoa, o plan parcial de 2010 pode determinar un aproveitamento de forma xeral ou abstracta, pero falta o proxecto de reparcelamento, que é o instrumento que debe dicir que corresponde realmente a cada propietario, distribuír cargas e beneficios e situar fisicamente eses dereitos en parcelas aptas para edificar.

Subscríbeche para seguir lendo