Saltar ao contido principalSaltar ao pé de páxina

Sentenza xudicial

O TSXG outorga 250.000 euros de indemnización a un paciente que sufriu unha demora «neglixente» en ser intervido dun ictus por falta de camas no hospital Álvaro Cunqueiro

Os maxistrados conclúen que o home, que quedou en situación de gran invalidez e dependencia total, debía ser intervido «canto antes», polo que ven «unha verdadeira infracción da lex artis»

«A ausencia de recursos asistenciais para o traslado non pode integrar un caso de risco socialmente permitido», afirman sobre o ocorrido neste caso no que se estaba ante unha «verdadeira emerxencia médica»

La demora en el traslado al Álvaro Cunqueiro y en la intervención que necesitaba el paciente centran la sentencia que acaba de dictar el TSXG.

A demora no traslado ao Álvaro Cunqueiro e na intervención que necesitaba o paciente centran a sentenza que acaba de ditar o TSXG. / Pedro Mina

Marta Fontán

Marta Fontán

Vigo

O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) condenou ao Sergas para indemnizar con 250.000 euros a un paciente que quedou nunha situación de gran invalidez, dependencia total e cunha discapacidade do 95% tras a demora sufrida nunha intervención cirúrxica tras sufrir unha hemorraxia subaracnoidea (HSA), un tipo de ictus moi severo. Inicialmente atendido no Hospital Povisa de Vigo, o atraso no traslado ao Hospital Álvaro Cunqueiro, centro de referencia en neurocirugía vascular, debeuse a que a noite na que sucedeu a grave emerxencia médica «non había camas dispoñibles» no devandito complexo, o que atrasou a entrada no mesmo ata a mañá seguinte. Os maxistrados censuran dita situación e advirten de que «a ausencia de recursos asistenciais» para a devandita evacuación non estivo «xustificado» nin pode constituír «un caso de risco socialmente permitido», máxime neste caso no que había outros centros de referencia en Galicia aos que levar ao enfermo.

Estes feitos remóntanse a 2017 . A xuíza que viu o caso en primeira instancia valorou, tras escoitar aos distintos peritos que compareceron no xuízo e dar máis peso ao que compareceu a proposta da parte demandante, que se produciu un suposto de «perda de oportunidade» pola demora no traslado e das preceptivas probas diagnósticas no Cunqueiro por «razóns organizativas» do hospital, impondo o pago dunha indemnización de 150.000 euros: xunto ao atraso no traslado por falta de habitacións durante esa noite, un perito tamén sinalou que a pauta neste tipo de actuacións é intervir en horario diúrno e non nocturno.

O Sergas defendeu que «esperar 24 horas» era o axustado

Os maxistrados do TSXG son máis contundentes e conclúen, nunha sentenza contra a que aínda cabe recorrer ante o Tribunal Supremo, que houbo «unha infracción clara de lex artis ad hoc» xa que o Sergas defendeu que, en todo caso e máis aló do problema coas habitacións, «esperar 24 horas era o axustado» xa que polo estado do paciente non se debía «intervir en quente».

«Ata aínda que o paciente estivese no Cunqueiro con todos os medios materiais e persoas dispoñibles, que repetimos, non existían nin en medios materiais (as camas) nin segundo un dos peritos no ánimo de intervir en horario nocturno, non se tería feito [a intervención]», interpretan os xuíces. Dado que as guías médicas, ao contrario, «obrigan a actuar canto antes», a sala conclúe que non facelo foi unha «omisión neglixente» por non aplicación correcta dos protocolos coa celeridade que requiría o caso, motivo polo que eleve a indemnización a 250.000 euros.

O paciente, representado neste proceso xudicial polo despacho do avogado especialista en neglixencias médicas Alfonso Iglesias, debeu ser intervido «canto antes», resume o Alto Tribunal galego, en atención ás guías europeas e americanas sobre esta patoloxía, rexeitando así os argumentos expostos polo Sergas e a súa aseguradora nos recursos de apelación, que defenderon que o tratamento foi «correcto e precoz», que a literatura científica non avala que intervir antes das 24 horas mellore o prognóstico e que as secuelas que sofre o paciente derivan da «gravidade extrema» do ictus sufrido.

O TSXG considera, ao contrario, que a «evacuación cirúrxica» precoz era «mandatoria» xa que se estaba ante un caso de «verdadeira emerxencia médica». A situación era de «suma gravidade» e houbo un retardo «non xustificado» do tratamento cirúrxico necesario. A abordaxe debía ser «precoz» para evitar o risco de resangrado que finalmente se produciu ao permanecer o aneurisma aberto e sen tratamento durante «tempo prolongado».

Subscríbeche para seguir lendo

Tracking Pixel Contents