Unha marea humana clama en Vigo contra «a especulación e os seus cómplices»

Boa parte do país viviu este sábado protestas masivas para pedir solucións reais que garantan o dereito á vivenda, un día despois de que o Congreso tombase os decretos do Goberno que propuñan medidas como a prórroga indefinida dos contratos de aluguer, a suspensión dos desafiuzamentos a persoas vulnerables e restricións na compra de inmobles por parte dos fondos voitre. Se o venres foi a quenda de que os representantes políticos opinasen sobre a dramática situación actual en materia de vivenda, este sábado foi a sociedade civil a que tomou a voz. Tamén en Vigo. Unha multitudinaria manifestación partiu de Vía Norte e baixou ata Porta do Sol. Miles de persoas (máis de 15.000 persoas, segundo cálculos da Policía Nacional) responderon á convocatoria realizada por Alianza pola Vivenda de Vigo e que apoiaron numerosas organizacións sociais da cidade, como As Ninguéns, a Favec, o Sindicato de Inquilinas e formacións políticas como o BNG.

Os lemas da mobilización non podían ser máis directos: «Solucións permanentes xa» ou «Non é un piso chulo, é un puto zulo» escoitáronse durante todo o percorrido. Os manifestantes entenden que o que se fixo ata agora é insuficiente e por iso esixiron a todas as administracións implicadas medidas que garantan o acceso á vivenda a toda a poboación. Ao Goberno central, pedíronlle contratos indefinidos e prezos axustados á situación das persoas inquilinas. E á Xunta e o Concello de Vigo reclamáronlles a construción de vivenda pública, un plan para acabar co sinhogarismo e a declaración da cidade olívica como zona tensionada para controlar os prezos do aluguer e loitar contra a especulación «e os seus cómplices».

Na marcha había xente de todas as idades, desde mozas ata persoas maiores. Entre as primeiras estaba Alicia Tenorio, que, aos seus 33 anos, vive de aluguer coa súa parella nun piso do barrio de Teis. Tras diferentes prórrogas, o caseiro comunicoulles que deben abandonar a vivenda o próximo mes de novembro. «Estamos a buscar como tolos un novo piso, pero cos prezos que vemos non nolo podemos permitir. Somos mileuristas e o aluguer levaría máis dun soldo enteiro», lamenta. Por iso non quixo quedar en casa este sábado: «A mobilización social é o único que funciona, como se demostrou no desafiuzamento de Maricarmen. Hai que presionar para que quen ten a responsabilidade lexisle de verdade para protexer aos inquilinos», asegurou.

Preto dela estaba Gonzalo López, que acaba de cumprir 25 anos e que, a berro tendido, reclamaba acabar coa especulación. «Queremos unha sociedade na que a única opción dos mozos sexa vivir en casa dos seus pais?», preguntábase indignado.

«A loita social continuará ata que o dereito a un fogar sexa un feito», clamaron os manifestantes, entre numerosas proclamas. A indignación social deixouse ver nesta mobilización de Vigo criticando a todas as formacións políticas: ás que están no Goberno ao entender que as medidas que propoñen non son eficaces e á oposición por nin sequera aprobar decretos como os que levaron o venres ao Congreso e que permitiría aliviar polo menos de forma temporal a angustia de moitos inquilinos que non saben que pasará cos fogares nos que residen.

E é que do mesmo xeito que noutras zonas do país, a situación da vivenda na cidade olívica é moi precaria: prezos disparados tanto no mercado do aluguer como o da compravenda e uns soldos que non poden asumir o que piden as promotoras e os propietarios. Ademais, a pesar dos intentos do Concello e da Xunta, a oferta de vivenda pública en Vigo nin sequera achégase a cubrir a demanda real das miles de familias que están á espera dun fogar con prezos accesibles.

Subscríbeche para seguir lendo