Non hai diluvio que pare á clase obreira: as mobilizacións en Vigo

Vigo gritou basta. Ata aquí. Ata aquí coa imposibilidade de pagar unha vivenda sen ter que recorrer a dous traballos, con salarios precarios e nunhas condicións que non permiten máis que sobrevivir. Afogados agora e afogados no futuro, porque á quimera de contar con pensións dignas tras anos de traballo súmase que nada garante aos mozos de hoxe en día poder chegar a ter unha cando se xubilen.

Por todo iso, máis de 50.000 vigueses, segundo os datos ofrecidos polos sindicatos, que para nada desvirtúan o que se viu nas rúas, alagaron o centro da cidade superando calquera diluvio e unificando pensamentos e valores en materia de vivenda, pensións, salarios e emprego.

O seguimento da folga foi masivo, coa práctica totalidade dos negocios pechados. Desde A Laxe ata Gregorio Espino non eran máis de dez os que optaron por non secundar activamente esta mobilización. Con todo, a acción dos piquetes iniciouse xa durante a madrugada deste mércores, con cortes na avenida de Madrid, a principal arteria de entrada á cidade, e tamén nas grandes superficies comerciais para animar a participar nunha acción que, se algo a define, é a colectividade.

Aínda con todo, foron varias as manifestacións que se organizaron na cidade, cada unha capitaneada por sindicatos distintos, xa que marcharon por separado.

A unitaria, que englobou a unha trintena de colectivos e organizacións sindicais, como a plataforma convocante Vivenda Xa! ou a CUT, partiu pola tarde da praza de España, erixíndose como unha das máis numerosas: mentres a cabeza xa enfilaba Urzáiz, miles de cidadáns aínda seguían parados nos arredores de Pizarro coa glorieta da praza de España. Entre as súas principais reivindicacións, o chamamento «fronte á carestía da vida: vivenda, salarios, pensións e servizos públicos».

Pola mañá, o primeiro ruxido escoitouse ás 11.30 horas, cando CC OO e UXT partiron de Vía Norte. «Non hai chuvia que pare a clase obreira», líase nas súas pancartas. O secretario xeral de UXT-Galicia, Cristóbal Medeiros, recordou que é a clase traballadora a «que levanta ou país», advertindo que «se se quere acabar con algo, que sexa coa precariedade, cos salarios que non chegan e cos alugueiros que non pódense pagar».

Desde CC OO, pola súa banda, arengaron a non terminar coa folga tras a manifestación: «Ou 11N non se esgota ao mediodía: segue a folga, tamén de consumo, e pola tarde tocan máis manifestacións».

Xa na confluencia de Urzáiz con Gregorio Espino, cando esta primeira manifestación alcanzou case o Farol, empezaron a sumarse outros tantos miles de cidadáns para participar neste segundo chamamento, o organizado pola CIG, que arrincou desde a súa sede ata Policarpo Sanz. Alí, o seu secretario xeral, Paulo Carril, reivindicou que «Galicia está en pé por unha vida digna. Ou seguimento masivo desta folga confirma a disposición do pobo e dá clase traballadora a dar unha resposta a unha situación que nos está levando á ruína», expuxo Carril, que valorou excesivamente o enorme respaldo nos centros de traballo «despois duns servizos mínimos abusivos». «A folga é un rotundo éxito en Vigo e en toda Galiza», concluíu.

As aclamacións, asubíos, redobres e tamén berros antifascistas e contra partidos políticos que ameazan dereitos que criamos inviolables, inalterables ou indiscutibles foron o caldo de cultivo para unha xornada de reivindicación da dignidade: porque non se están demandando cuestións baladíes, senón de gran impacto no día a día, na vida cotiá de familias, estudantes e traballadores de calquera sector. Sanidade, docencia, automoción, porto, xornalismo.

Respaldo masivo

Así, os propios sindicatos deron conta do respaldo masivo a esta folga xeral. Por exemplo, a CIG explicou que no porto vigués non houbo lonxa e o traballo estivo parado. Os mercados e o sector naval tamén pararon por completo, segundo a central. Na industria de Vigo, o seguimento en BorgWarner foi total durante a quenda de mañá, de acordo co seu balance. No CTAG apenas entraron a traballar presencialmente dez persoas. En Anfaco secundou a folga practicamente todo o persoal. En Magna , o seguimento foi total, tanto na quenda de noite como no de mañá. Certo é que, ao termo das manifestacións da mañá, máis dun negocio reabriu.

A mesma realidade viviuse nos comercios a pé de rúa. A inmensa maioría contaba coas súas persianas baixadas e os que si tiñan actividade no interior non estaban abertos de cara ao público.

Precisamente, falando do «público», destas persoas, veciños ou residentes que son quen compra e invisten na cidade manténdoa con vida, resulta imposible catalogalo nun perfil concreto. Víronse familias ao completo, grupos de amigos de moi diversa idade e novas comprometidos cos dereitos adquiridos polos seus antecesores, polos que non están dispostos a dar un paso atrás.

Xunto a todos eles tamén marcharon varios políticos de distintas formacións. Ana Pontón, líder do BNG, e Xabier P.Igrexas , voceiro municipal dos nacionalistas no Concello vigués, participaron na manifestación da CIG mostrando o seu «orgullo» por ver á clase traballadora na rúa para defender os seus dereitos.

Tamén o propio alcalde de Vigo, Abel Caballero, mostrouse comprometido coa mobilización, á que definiu como «unha chamada de atención». «É unha acción colectiva de todo ou país para seguir avanzando de forma global. En Vigo a folga ten un seguimento moi importante, só con moverse pola cidade vese a situación, todo pechado e ou que queremos é que reflexionen vos grupos políticos», aseverou.

E todo isto no medio dun forte diluvio que non deu un respiro na cidade desde a madrugada deste mércores e ata ben entrada a tarde. Con todo, a choiva non foi óbice para que practicamente un de cada seis vigueses, segundo as cifras sindicais, participase na primeira folga xeral en catorce anos e ás portas da campaña electoral. Con respecto aos altercados, a xornada saldouse sen incidencias reseñables nin detencións, aínda que si se procedeu á identificación de varias persoas por cruzar obxectos de obra sobre a calzada.

Subscríbeche para seguir lendo