Saray Taboada, estudante de Medicamento cunha distrofia muscular: «Facilítanme todo o máximo posible»

Saray Taboada Rodríguez ten 20 anos, é de Ourense e acaba de comezar terceiro de Medicamento na USC. Desde o seu nacemento convive cunha distrofia muscular que afecta de forma progresiva aos seus músculos, pero non deixou que as dificultades que implica a súa enfermidade impídanlle avanzar nunha carreira tan esixente.

«Teño que sacar ou ánimo, pero espero que vaia ben este curso», comenta en conversación co CORREO GALEGO -medio do mesmo grupo editorial que FARO, Prensa Ibérica- tras regresar este luns desde Ourense para iniciar as clases. Recoñece que o paso dos anos tamén se deixa notar no seu día a día universitario. «Nótome máis cansa e na carreira cústame máis. Teño que intentar descansar bastante para poder render todo o que necesito e, aínda así, cústame».

Aínda que camiña distancias curtas, utiliza unha cadeira de rodas eléctrica para desprazarse. Subir escaleiras ou levantarse de determinados asentos son algunhas das dificultades ás que se enfronta, aínda que asegura que ata agora atopou na Universidade os apoios necesarios. «Contactei co Sepiu, a través de Javier Agrafojo, e a verdade é que estou moi contenta. Facilítanme todo o máximo posible», explica.

O servizo encárgase de contactar co profesorado para trasladarlle as súas necesidades e tamén de xestionar cuestións relacionadas coa accesibilidade. Tanto a Facultade de Medicina como a súa residencia no Burgo dás Nacións están adaptadas. As principais dificultades atópaas nos desprazamentos en autobús urbano, xa que non pode accionar por si mesma a rampla, «que en ocasións está estragada ou non pode despregarse porque hai coches mal aparcados». Por iso, conta co apoio dunha coidadora.

Más tempo nos exames e clases presenciais cunha cadeira adaptada

Na facultade, Saray dispón dunha mesa e unha cadeira adaptadas, situadas preto da entrada da aula. Este ano, ademais, solicitou renovar os apoios ao notar un maior cansazo. Facilitáronlle un alzador para elevar a altura da cadeira e que lle resulte máis sinxelo levantarse, ademais de adaptar a mesa ás súas necesidades. «Vos conserxes axúdanme moito», destaca.

Tamén conta con adaptacións nos exames. Como o esforzo provócalle cansazo nos brazos, dispón dun 30 % máis de tempo para realizar as probas. Para acudir ás prácticas de laboratorio utiliza o ascensor e, polo momento, todas desenvólvense na propia facultade. A situación cambiará cando teña que comezar a súa formación nos hospitais, onde será necesario estudar novas adaptacións, especialmente porque non pode permanecer de pé durante longos períodos.

A pesar das dificultades, cumpre co horario completo e segue as clases de forma presencial. Aínda que ten a posibilidade de reducir a súa carga horaria, prefire acudir á aula. «Gústame vir a clase, vénme ben escoitar as explicacións dous profesores», sinala.

Destaca tamén a implicación do profesorado. «Preocúpanse e axúdanme», asegura. Hai semanas nas que se atopa peor que outras, pero trata de afrontar a carreira «sempre ou mellor posible».

Medicamento é unha carreira esixente, pero Saray ten claro que quere continuar. Gústanlle especialmente os nenos e, se ben aínda quédalle camiño por percorrer, xa pensa en especialidades como Cardioloxía ou Neurología.

Fonte: O Correo Gallego