Mística e necesidade

Está a piques de comezar o adestramento no Celtic Park e os xogadores, a pé de túnel, concédense uns segundos de silencio e miran cara a unhas bancadas baleiras. O recollemento dura pouco, ata que soan as primeiras voces e Claudio ordena o desfile cara ao terreo de xogo, pero confirma que ninguén é inmune á mística dun estadio cuxas paredes recordan nada máis entrar a posibilidade de alcanzar a inmortalidade a través do fútbol.

Máis aló da emoción de verse nun escenario como o escocés, hai unha cuestión moito máis mundana, fría e onde non cabe o sentimentalismo: a necesidade imperiosa de reconducir a marcha na Europa League despois de non ser capaz de puntuar nos dous primeiros compromisos da liguiña. Ansiedade compartida por ambos os equipos, irmandados tamén neste asunto.

Eses dous goles traizoeiros nos últimos minutos ante o Omonia e a Juventus mudaron o ton da visita a Celtic Park, cuxo poder de atracción é a principal razón pola que tres mil afeccionados moldearon os seus compromisos e destripado as páxinas das aerolíneas en busca dunha combinación que lles permitise acompañar ao equipo a esta cita. O que se expuña case como unha viaxe de pracer adquiriu un ton diferente porque os vigueses chegan a Glasgow a lombos dos primeiros apuros da tempada. Saír sen puntos das tres primeiras xornadas da Europa League comprometería as ilusións que o Celta ten nesta competición e reduciría ao máximo a marxe de erro nos cinco partidos que restarían para finalizar a liguiña. A experiencia di que escalar por esa clasificación interminable é un traballo custoso, algo que se dulcificaría en caso de arrincar un bo resultado de Celtic Park.

O Celta adestra no Celtic Park antes do histórico partido da Europa League en Glasgow.

Ver galería

A visita ao «templo católico» de Glasgow chega no medio dun empacho de partidos e de esforzos que obriga a Claudio e o seu corpo técnico a estrujar o Excel para minimizar o dano nun persoal á que se lle seguiron caendo elementos nos últimos días. As tempadas son probas de resistencia nas que a saúde é case tan importante como a suma de puntos e de resultados. Álvaro Núñez, que previsiblemente ía ser un dos elixidos ante o Celtic, sofre unha rotura de fibras polo que estará un mes de baixa, e é o último en unirse a unha lista na que figuran Starfelt (incorporado á expedición para alimentar vellas amizades), Borja Iglesias, Jones e Miguel Román. Na outra columna do balance aparece Pablo Durán, recuperado para a cita e a quen o técnico ve en plenas condicións para ser da partida.

Claudio, como deixou caer na rolda de prensa previa, é posible que trate de levar ao Celtic ao seu campo a través da posesión (algo ao que non están afeitos) e iso pode condicionar algunhas decisións sobre a aliñación, como buscar xente con mellor pé. Iso podería incrementar as opcións dalgúns perfís e ata acentúa a posibilidade de ver a Iago de novo entre os once elixidos de inicio aínda que sempre flota a opción de explotar as súas condicións co partido madurado

Enfronte o Celtic con Martin Ou’Neill no banco, o mesmo técnico que dirixiu ao equipo en 2002 en Balaídos. Un sobrevivente dun fútbol que case non existe e que regresou para sacar ao club dunha situación delicada hai meses. Máis aló do seu momento non consta que lle regalara unha noite cómoda a ninguén en Celtic Park.

Subscríbeche para seguir lendo