O futuro do centro social A Revolta de Vigo, no aire tras a inminente venda do seu local

Vigo conta con seis centros sociais que funcionan á marxe dás asociacións veciñais. Son espazos de carácter cultural, político ou de militancia non ámbito do lecer e do tempo libre. Vos seus membros, a través de cotas, podar acceder a actividades a prezos populares e crear comunidade non barrio.

Ou futuro dun destes espazos, escasos nunha cidade de 300.000 habitantes, está agora non aire. A sede da Revolta, non número 12 dá rúa Real, ten un comprador. Ou edificio pertence a dous irmáns, que levan tempo co inmoble á venda. «Ou segundo andar vendeuse hai tempo e ou primeiro hai un ano. Coas reformas tiráronnos ou teito e agora teñen un expediente aberto en Urbanismo», contan desde a entidade.

Vos membros recibiron recentemente unha mensaxe na que se poñía de manifesto a necesidade de convocar unha asemblea para determinar a viabilidade do proxecto, en primeiro lugar pola necesidade de atopar un novo espazo físico e, en segundo, pola propia decisión e implicación dúas seus membros. Neste momento son arredor de 200 as persoas vinculadas á organización.

O da rúa Real é o segundo local que ocupa A Revolta desde a súa creación en 2003. Antes estiveron na rúa Real, 32 e a súa sede actual ocupábaa a Escola Popular Galega (EPG). Este foi un proxecto educativo e cultural vinculado ao nacionalismo galego. Comezou as súas actividades en outubro de 2009 e pretendía crear unha alternativa ao ensino convencional, combinando formación gratuíta, investigación, difusión cultural e participación cidadá. Curiosamente, o edificio acolleu actividades relacionadas con este ámbito ao longo de toda a súa historia. Foi tamén o lugar onde, en 1863, se imprimiu a primeira edición de Cantares gallegos, de Rosalía de Castro. Os daquela promotores da EPG coñecían perfectamente esta circunstancia e quixeron recuperar o valor simbólico do lugar. O vínculo literario estivo sempre presente. Segundo a documentación dos seus promotores, a biblioteca do centro partía dun fondo de aproximadamente 1.100 volumes e aspiraba a converterse nun centro de documentación e investigación. Contemplaba varias seccións: biblioteca xeral, hemeroteca, videoteca e arquivo dos movementos políticos e sociais galegos.

A asociación que aínda permanece no número 12 nunca se desvinculou desta liña e tivo un papel importante na recuperación da figura do merdeiro no Entroido, xunto coa asociación do Casco Vello. Entre ambas buscaron traxes e caretas. O mesmo fixeron co Apalpador, figura tradicional do Nadal galego.

Ademais de ser un dos centros sociais máis antigos que seguen en funcionamento, tamén foi un dos primeiros en regularizar a súa situación e pagar un alugueiro. Ata daquela, boa parte destes espazos alternativos funcionaban en inmobles ocupados, pero a partir dos anos 2000 comezaron a proliferar en Galicia centros sociais vinculados ao independentismo, á defensa do territorio e á promoción da lingua galega que apostaron por dispoñer de locais alugados. A Revolta foi un dos pioneiros en adoptar este modelo, coa intención de garantir unha sede estable non só para as súas propias actividades, senón tamén para acoller outros colectivos e movementos sociais de Vigo que carecían dun espazo onde reunirse.

Suscríbete para seguir leyendo